Cal plan començar !

Mèfi !
De novels corses d'occitan nivèl començaire son prepausats dins Erau per lo musican Felip Carcassès.
Se debanaran lo dimarç entre 18 e 19 oras, una setmana a la Calandreta de Ginhac e l'autra a Aniana, a son ostal.
Mercé de faire virar l'informacion !


Per mai d'entresenhas :
Tel : 06 73 20 98 26
philippe.carcasses@cegetel.net

Morirem totes frustrats, Iain Pears

"Il est cruel qu'on nous ait dotés du désir de savoir sans nous accorder le temps nécessaire à son complet assouvissement. Nous mourons tous frustrés ; voilà la grande leçon qu'il nous faut retenir."


Es pas d'occitan, mas es talament vrai !

Es estrach de "Le cercle de la croix" d'Iain Pears, un libre remirable amai espantant, que nos enrebala dins un viatge dins l'Englatèrra del sègle XVII.
L'escurantisme e la sciéncia, la religion e lo poder luchan tras las ambicions, los complòts, lo baujum o la tragedia dels personatges.
Se nos rend mai saberuts, aquel obratge de repompidas fa tanben passar un bon moment, e quitament un brave moment (608 paginas bèlas !).

Dissolucion del Parlament per Cromwell, 19 abril 1653

D'Avèze a Arre per lo causse de Blandas

Dimècres, ai fach una passejada bèla.

En partissant del molin d'Avèze (Gard), sus la ribièra de la Glèpe, soi montada per los castanhièrs fins al causse de Blandas, per las peirièiras de lauses de Montdardier.

Assetada dins lo frejal d'un pueg, l'uèlh sus la sèlva de Tude e las ondulacions del causse siau, ai manjat un crostet de pan e de fromatge de cabra.
En badant lo païsatge, ai una pensada esmoguda per mon amiga Adrienne Durand-Tullou, la dama granda d'aquel causse.

Navas, crotz sus la pòrta d'un ostal

Mas ont son las fedas d'aqueste païs pasmens pastoral dempuèi lo neolitic ?

Vesi sonque de vacas e d'aucas, en seguissant los vialets de bòria en bòria. Camini per los boisses e las blaquièiras, de la Pilonerie a Mas Cournon, de Navas a las Olmières puèi a las Tres Toulières de l'autre costat d'una comba pregunda.

Per davalar enfin sus Arre, cal prene lo bel camin vièlh que jonh de tota eternitat los dos mondes de la comba e del causse.
Vist d'amont, lo villatge s'estira simetricament sus la corba de la ribièra del meteis nom.

Arre vist del causse

De muralhas grandas de pèiras espectaclosas orlan la fin del camin fins al Cap d'Arre. La plaça a près lo nom de l'orfanelat reconvertit en lotjaments. Cada ostal o gaireben es abitat, e pasmens, la majora part de las faisses an deissat la plaça a l'ermàs e las vinhas an desaparegudas.

Sus una faissa remirable, un grand e son felin susvelhan los olivièrs. Lo monsur m'explica que las rasigas son força vièlhas mas qu'a antat los arbres dos còps, aprèp las geladas de 1956 e 1986.
Partit d'aquí a quinze ans, aprofita de la retirada per tornar sovent. Ensaja de manténer las tèrras de la familha e de balhar la fé al drollet..
Uèi, a copat un ronzàs per degatjar l'intrada d'una mina de fèrre. Èra de son reire-reire grand ! Lo pichòt es fièr de me mostrar las pèiras ferruginosas que sortís de sas pòchas.
Benlèu qu'a ja capitat de li faire passar son amor de la tèrra dels aujols, lo grand...

Bastidors de monastièr

Manescrich sègle XV

 s un desfit que força lo respièch : bastir un monastièr romanic cistercian a la nòstra epòca !


Una pichòta comunautat de monges e de monjas a ja bastit la glèisa sus un puèg consacrat dempuèi longtemps a Sant Josèp, a Puimisson, a costat de Besièrs dins l'Erau.

Coma se fasiá i a mil ans, lor cal trobar de mecènes.
Per aquò, an fargat una video umorisitica mas pasmens cargada d'emocion, sus la cançon Si j'avais un marteau.

Oc, d'emocion, la de veire aquela punhada d'òmes e femnas, quasiment totes joves, ausar viure aital, dins lo respièch de la règla de Sant Benaset, en 2011. Ausar metre l'espiritualitat al còr de lor vida. Ausar voler aquela òbra espectaclosa e patrimoniala e non "rendabla", tan luènh dels projects e dels desirs d'uèi.
Lors jornadas son plan cargadas, 7 oras per jorn de participacion a las obras, 7 oras per pregar, e mai l'accuèlh dels romieus.
Mas lor jòia dins lo desnudament, la fraternitat e la riquesa d'una vida esperituala lor balha un sorire contagiòs.

E i a quicòm de baug mas tanben de magic e de pertocant de veire aital sordir de tèrra una òbra tan bèla, tot drech inspirada per las grandas òbras del Edat Mejana !

La violència en responsa per de ciutadans d'Andusa

Pas besonh d'agachar los vesins del Sud per veire de violéncias injustificadas comésas contre de ciutadans que manifèstan fòrça pacificament.
Amb lo temps, desoblidam que la democracia es pas un aquit.

Lo revelh foguèt crudel per aquels manifestants d'Andusa (Gard), divendres passat..
A veire la video, francament, pòdetz totjorn cercar lo mendre senhal de provocacion d'una fola d'elegits, de vièlhs, de femnas e d'enfants, tranquiles e risolièrs.
Non, la respònsa foguèt pas digne d'una democracia !

Me rampèla lo sitting pacific dels liceans d'Agropolis (Montpelhièr) per la venguda d'un ministre. Los joves foguèron cargats sens somacion per los CRS.
Lo film es pas bon, mas la crida del professor resumís plan la situacion.
Coneissi d'enfants qu'i èran e que son tornats nafrats, espauruguats e completament desvariats per lor primièr acte ciutadan.


Mercé a Cy per l'info d'Andusa.

Aval dins lo Lemosin, i a de filh... de panèls e de bèls !

Aval, es pas coma a Vilanòva-de-Magalona dins l'Erau !
Al mens, aval dins lo Lemosin, i a de filhas, i a de dròlles que son fièrs dels panèls francés/occitan que florísson de pertot sus lor terraire !


Veire aquí, "Bienvenue à Sent-Junian !"

Camin descaminat, primièr recuèlh d'Estève Salendres

A la fin de l'annada, lo primièr recuèlh d'Estève Salendres es paregut a las edicions Jorn.
Aviái pas encara pres lo temps de l'anonçar aquí, mas ara es fach !
Sa sinceritat, sa simplicitat e la força de sas emocions fan d'aquel raiòl un amic preciòs e un poèta qu'amarita aquela reconèissença.

Mas deissi la paraula a Joan-Claudi Forêt qu'a redigit, per l'escasença, una presentacion bèla :


"Estève SALENDRES (Stéphane en francés) nasquèt lo 2 d'agost de 1978. Originari de Sant Marcial (Gard), viu despuèi 2001 al pè del Mont Losèra. Logistician dins lo sector petrolièr, es maridat a Élodie e paire de Jules (4 ans) e de Titouan (2 ans). Es dins son vilatge d'origina, Sant Marcial, qu'en familha e pendent los rescontres amb los ainats, li nasquèt son amor de la lenga d'òc. A la debuta de las annadas 2000, ajudat e sostengut pel poèta dels Aups de Provença Nauta, Aubin Bonnet, decidís de far lo pas de l'escritura e mai que mai de la « mesa en lutz » pel biais de maitas publicacions dins la revista OC e dins una mesura mendre Reclams. Seguís plan-planet son camin de creacion e d'escritura, dins un esperit de libertat, de plaser e de sinceritat, per rapòrt a la lenga e a sas conviccions. Passionat de montanha e de pesca a la mosca, es en particular aquí que posa una mena d'inspiracion. Vivent la creacion coma un buf, un vam, encadena los periòdes d'escritura e los de complet silenci. Inspirats per l'òbra d'Alan Pelhon que lo passiona, los tèxtes se bastisson dins lo quotidian e dins una quista de las causas pichòtas que fan l'universal. Puslèu que lo títol de poèta, que s'i reconeis pas, estima mai lo de « pastejaire de mots » que li sembla mai s'endevenir amb son apròche de l'escritura."